Kardeşlerime

Kendime kızıyorum bu yazıyı yazarken, neden bu kadar geciktim diye, ama Allah biliyor kardeşlerim gerçekleri o yüzden içim birazcık da olsa rahatlıyor. Sınıfımızdaki en dürüst adamdın sen be Emre’m. Takılırdın ya bize bazen, hele o okulun bahçesinde aylık oynardık unutmadık o günleri, sonsuza kadar da unutmayız. Birşeyler yazmayı o kadar çok istiyorumki sizin hakkınızda ama yazdıkça da içim parçalanıyor, isyan edesim geliyor. Rahman,Duygu,Damla,Eray ve bütün kardeşlerinizin akıllarındasınız. Özellikle Emre sen iyi oku burayı, Duygu senin için birşeyler yapamadığı için kendini yiyip bitiriyo. Şu sınavlarda biraraya gelelim, ziyaretinize geliriz kesin. Bizim elimizden dua etmekten başka birşey gelmez