ekN?

Kasım ’89

Bir kış günü dünyaya geldim, bir çok şehire, bir çok semte anılar, sevinçler, üzüntüler ve hatıralar bırakarak Ordu’ya taşındım.

Eğitim – Öğretim

Anasınıfına dair çok şey hatırlamıyorum. Hayatımın yalansız, içten, mutlu ve en temiz yıllarını ilkokulda geçirdim. İlk dostumla o yıllarda tanıştım ve 5 yıl boyunca aynı sırayı paylaştım. O okula gitmek için her sabah annemizin elinden tutarak elekçi köprüsünün sonuna kadar birlikte yürürdük. Köprünün sonunda ise abimle birlikte yola devam edip, okulumuza giderdik. Yanlış hatırlamıyorsam sınıfın en çalışkan 2 öğrencisinden birisiydim. Öyle ya sınıflar arası yapılan bilgi yarışmalarına bizim sınıftan 3 kişi katılıyordu, biri de bendim.

Şu anda Ordu Üniversitesi, Turizm ve Otel İşletmeciliği II. sınıf öğrencisiyim. Sınav tercihinde ilk sıraya Bilgisayar bölümünü yazsam da Turizm’le yetinmek zorunda kaldım. Bilgisayar bölümünü istedim, çünkü grafik tasarım konusunda  her ne kadar profesyonel olmasamda  kendimi geliştirsem inanıyorumki gerçekten tasarım dehası olurum. Tasarım konusunda en olmadık şeyden fikir üretebilen bi beyne sahibim.

“hayatın içinden”

Hayatta değer verdiğim en büyük özelliğim, mükemmel ve çok geniş bir anlamı olan Özgürlük kelimesini artık bir parçam gibi hissediyor olmam. Özgürlüğü yaşamak güzel ancak başkasının özgürlüğünü kısıtlamadığı sürece. Ayrıca gezmeyi, yeni yerler görmeyi, yeni arkadaşlıklar edinmeyi ve bana her türlü acıyı yaşatsa da yaşamayı çok seviyorum. Yüzyüze konuşurken pek açık sözlü olamıyorum, biraz utangaçlık da var tabiki bunu tetikleyen. Az önce okuduğunuz gibi yaşamım boyunca hayatımdan daha önemli tuttuğum tek şey var az o da özgürlüğüm. Bu konuda çok hassasım, özgür olmadığımı hissettiğim yerde bi an bile durmam. Bu yüzden özgürlük gibi güzel bir duyguya, vazgeçilmez bir özelliğe sahibim.

“heryerde”

Bu güne kadar 30 farklı şehir dolaştım. Oralarda ne yaptım? Neden gittim? Kimle gittim? bunları anlatmak yerine gittiğim şehirleri aşağıya yazdım. Yoksa diğer türlü bu bölüm bitmezdi.

Ankara, Bursa, Bolu, Çanakkale, Çorum, Rize, Samsun, Giresun, Malatya, Gaziantep, Alanya (Antalya), Bodrum (Muğla), Aydın, Manisa, İstanbul, Sakarya, Isparta, Kocaeli, Mersin, Karabük, Konya, Balıkesir, Tekirdağ, Erzurum, Gümüşhane, Sinop, Kastamonu, Trabzon, Ordu ve İzmir

“çeşit çeşit”

Lost ve Prison Break’den başka dizi izlemem, film olarak da genelde yabancı filmlerin orjinallerini izlerim. Hem yabancı dilimi geliştirmemde büyük önemi var, hem de Türkçe dublajlı filmleri sevmediğim için tercihimi orjinalden yana kullanırım. Film ve dizilerde yabancılar ağır bassa da dinlediğim müziklerin hepsi Türkçedir. Özgün müziği tercih ederim. Grup Yorum, Kâzım Koyuncu, Onur Akın, Ahmet Kaya, Edip Akbayram, Zülfü Livaneli’nin şarkılarını duygulanarak dinlerim.

“biraz daha”

Kesinlikle istanbul takımlarını tutmam. Ordusporluyum ve bundan çok mutluyum. Daha doğrusu Anadolunun neresine gitsem o takıma yakınlık duyarım. Buradan kalkıp Erzurum’a gitsem, amatörde de olsa Erzurumspor’un bütün maçlarına giderim. Bu konuda çevremdekilerin olumsuz tepkilerini alsam da  kendimi değiştirmeyeceğimi ve değiştiremeyeceğimi çok iyi biliyorum.

“ve”

Özgürlük için ölmek, zayıfça boyun eğmenin gölgesinde yaşamaktan daha asildir çünkü ölümü elinde gerçeğin kılıcıyla kucaklayan kişi gerçeğin sonsuzluğuyla ebedileşir, çünkü yaşam ölümden zayıftır ve ölüm gerçekten zayıftır.