Archive for the 'Karşıyaka' Category

Merhaba Nazım Abi, Merhaba Karsıyakam…

Biliyorum bu yazı için çok küfürler yedim. Ayıp ettin de diyebilirsiniz ama verdiÄŸim bir baÅŸka sözü de gerçekleÅŸtirmenin mutluluÄŸunu yaşıyorum. Biraz garip bi mutluluk ama iÅŸte öyle. Ben Karşıyaka’dayken de Nazım abilerde kalmıştım. Gerçi ev vardı ama çok ısrar etti gel bende kal diye o yüzden kaldım yani (:

Neyse artık şu bol bol güldüğümüz, ölümle yaşam arasındaki anlara girip girip çıktığımız Orduspor - Karsıyaka maçının öncesi ve sonrasıyla sizi başbaşa bıraksam daha iyi olacak.

Genel olarak kadroumuz şöyleydi; Ben, Rükay, Serkan, Umut, Batuhan, Yavuz, Sefa, Elif, tabi duruma göre değişiklikler de oldu, günün belirli saatlerinde aramıza katılan, sonra yok olup gidenleri de biliyoruz.

Nazım abimleri almak için ÇarÅŸamba Havaalanına gittik. Bu gidiÅŸ-dönüşlerle zaman harcamayalım. Dönüşte Ordu’ya otobandan geçmemiz lazımdı ama öncesinde Yalıköy’e gidip Engin abimi ve Hanımını oraya bıraktık. Köfte de yemiÅŸtik yanılmıyorsam. Ä°ÅŸte bakın diyorum size hatırlamıyorum diye, Batuhan’la Sefa vardı dimi yanımızda? (: Nazım abi köfteden bi parça ısırdı “hmm çok güzelmiÅŸ ama ben daha yemicem çocuklar” dedi :D Åžimdi sorsan hatırlamıyorum ben öyle biÅŸey demedim der ama dedi iÅŸte, Ordu’nun meÅŸhur köftesini beÄŸenmediÄŸini söyledi. Bunu not edin bi yerlere…

Neyse Ordu’ya geldik, Boztepe’ye çıktığımızı tahmin ediyorum. En azından öyle bi düşüncemiz vardı, yok yok çıkmış olmamız lazım. Buraya gelip de oralara çıkmamak olmaz. Tabi bizi ekip Yavuz’ların derneÄŸine de gittiÄŸini unutmadık yani bunları tek teeek yazdım bi kenara.

Yazılanların sırası iÅŸleyiÅŸine göre olmasa da (: akÅŸam akÅŸam Ordu Lisesi’nin orada “abi bunda ne yazıyo?” sorusuyla açılan “ÇARÅžI” pankartını da hatırlatalım. Sonrasında pankartı açtıktan sonra katlamak için kimsenin oralı olmadığını da unutmadım (: Abi dedim çıkarma ÅŸimdi pankartları, bak sen uÄŸraşırsın! Ama yok. Hayır illa yaşımızın büyük mü olması lazım dinlenmemiz için?

Bi arada da kahveye gittik, ÅŸu bizim stadın altında Güven abinin yerine, stada girip fotoÄŸraf da çekinmiÅŸtik. Ä°hale mi oynamıştık tam hatırlamıyorum ama emin olduÄŸum tek ÅŸey herkesin baÅŸka ÅŸeylerle ilgilendiÄŸiydi. Åžimdi fotoÄŸrafa bakın ne görüyosunuz? Elif, elindeki kartına bakıp aa kupalı 7′li derken Serkan’la Sefa’da bakıyım nasıl biÅŸeymiÅŸ? bahanesiyle Elif’in elindeki kağıtlara bakıyolar. Nazım abi’de yorgunluÄŸunu atamamış üstünden ama baksanıza sinsi sinsi düşüncelere dalmış. “Sinekten girsem, 4,5 en fazla 6 alır. Maça deseeeem batarım. En iyisi ben bu ele girmim” der gibi bi ifadeyle oyuna devam ettiler. Ya Batu n’olacak? O hep ayrı bi dünyanın insanıymış gibi, Nazım abiye bakıyo ve düşüncesi büyük ihtimalle şöyle “ulan bu el nazım abiye kalcak gibi en iyisi ben bi tane tost söyleyeyim de karnım doysun” :D

Neyse birader sonrasında gece için bi alışveriÅŸ yaptık, bu yaptığımız alışveriÅŸle gecenin pek bi hareketli geçeceÄŸi belliydi.  (: Malzemeler saÄŸda gördüğünüz gibi, bi de daha aÅŸağıda solda da hali hazırda Ãœnye’deki evde olan kadro var. Ben bir sigara karşıtı insan olarak 6 paket sigara görüyorum orada. Ancak diÄŸer maddelere, karşı bi tutum içerisinde olamam. 2 adet istanblue, 1 adet binboa vodka, 26 tane bira ve yanında çıtır, çerez artık ne bulduysak. Nazım abiyle Batuhan fazla hızlı gitmedi. Karadeniz’in havası çarpar gibisinden bi korkusu mu vardı bilmiyoruz ama yine ne varsa bizim tayfada vardı. Umut, Sefa, Rükay, Yavuz, Serkan ve Ben hızlı gidenler kervanında yerimizi aldık.

Masamızı kurduk, çereziydi, meyvesiydi mezemizi de hazırladıktan sonra muhabbet eÅŸliÄŸinde vurduk kafaları. İçiyoz ama diyorum kendi kendime kimseye biÅŸey olmaz umarım (: Ne tür muhabbetlere girdiysek artık, bi ara bağıra bağıra biÅŸeyler söylüyoduk birbirimize. Vodkanın biri bitti, ikinci açıldı, sorna üçüncü açıldı derken bizim kafalar hafiften güzelleÅŸmeye baÅŸladı. Sonrasında biralarımız da açıldı. Ben aÄŸladığımı hatırlıyorum. Ya annemle ilgili bi konu geçmiÅŸti ya da baÅŸka bir konu. Ama içerken gözümden yaÅŸ geldiÄŸini hatırlıyorum. Abi çok duygusala baÄŸlıyorum ben kafam güzel olduÄŸunda. Öyle böyle deÄŸil, yeterki kafam güzel olsun. Sonrasında açın bana bi Zülfü Livaneli, Edip Akbayram, Kazım Koyuncu, Ahmet Kaya… Öyle vura kıra bi aÄŸlama deÄŸil, bir yandan içerken başımı hafif eÄŸerim, gözümden yaÅŸlar akar. Ama durmak bilmez kolay kolay. Ä°ÅŸte yürekten severken, acıyı yüretken hissetmenin göz yaÅŸları oluyor demekki onlar.

He nerde kalmıştık, biralar da açıldı, içildi teker teker. Ä°ÅŸte ÅŸimdi Serkan’ı tutabilene aÅŸk olsun. Diyorum arkadaÅŸ bu çocuÄŸa alkol yaramıyo, ne yapacağı belli olmaaaaz. Saat gecenin 03:00′ü tutturdu bana bira alın gelin. Öyle adam gibi de söylemiyo, ekiin bana bira alın kardeeeÅŸ, nerden alıyosanız alın alcaksınız benim için Ordu’ya da gidip bira getirceksiniz. Ya serkan bi sus otur oturduÄŸun yerde. Yok! Bira getirin bana. O sırada Nazım abi girdi araya, Serkan bi dur oÄŸlum sakin ol iki dakka. Serkan baÅŸladı Nazım abiye laf söylemeye, Abiii bak abimsiiin, canımsııın söyle ÅŸunlaraa bana bira getirsin. Bak kalbiiiize bıçak atarım bak. Kalbiizin ortasına bıçaak atarım. Lan Serkan adamı sinir etme, otur lan biz seni çekmek zorunda mıyız! Adam gibi iç. Serkan, tamam kardeeÅŸ otururum ama bana bira alcaksınız. Ä°yi dedim Serkan bira almaya gidiyorum ben ama adam gibi otur biz gelene kadar. Bizim de kafalar uçmuÅŸ bi vaziyette ama az çok ne yapacağımızı biliyoz. Ben gidiyom bira almaya dedim arabaya indim. Yavuz’da geldi. Yavuz’un kafa da gitmiÅŸ :D AÅŸağıda arabada olanları bi ben biliyom, yukarıdakilerin haberi yok. Ben ÅŸoför koltuÄŸundayım oturuyom Yavuz geldi. Yavuz’a, kanka ben çok kötüyüm yaa, ne yaptığımı bilmiyom. Gözüm çok pis dönüyo diyom. BiÅŸey olmaz kanka benimki de dönüyo diyo. Sonra nasıl oldu bilmiyom ama kendimi bi anda Yavuz’la yer deÄŸiÅŸtirmiÅŸ olarak gördüm. Yavuz ÅŸoför koltuÄŸunda oturuyo. Bana diyoki anahtarı ver. La napcan anahtarı? Kanka merak etme sen bana güven, sen kardeÅŸine güven anahtarı bana ver. Ya Yavuz verim de birader söylesene napcan anahtarı? Kanka sen versene anahtarı arabanın farlarını yakcam, yanıyomu diye kontrol etcem. :D :D ArkadaÅŸ az bahaneye bakın yaa :D O sırada ya bi siktir git yavuz dediÄŸimi hatırlıyom :D Ä°nsan sallarken biraz tutarlı sallar yahu. Arabanın ışıklarını kontrol edecekmiÅŸ :D Hee yavuz anlıyom derdini kardeÅŸim (:

Neyse zaman geçtikten sonra biz eve çıktık. Ayırdığım biralardan içiyom ben. O sırada Nazım abiden telefonu aldım, balkona çıktım. Birini arıyom (: Aloo, napıyon? Sen beni nasıl unuttun lan ÅŸerefsiz diyom. Sonra da kafam güzel bak, valla beni sinir etme atlarım diyom. O sırada yanımda birini gördüm beni tutuyodu. Çoktan bacağımın tekini atmışım balkonun demirlerinden dışarıya. Atlayacam yani kaçarı yok :D Bi de serkana sakin ol diyom. Ama kıza da telefonda, bak atlıyorum beni tutuyolar, yoksa atlarım. :D O sırada Umut’mu geldi acaba yanıma, aldı telefonu benden konuÅŸmaya baÅŸladı. Ä°ÅŸte sen Ekin’i boÅŸver, biz varız yanında. Merak edilecek biÅŸey yok. (: Girdim salona tekrar. Neler yapıyoduk o sırada bilmiyom.

Bi kere Serkan’ın kusmasını unutmamız mümkün olamaz. Önce Nazım abi gitti yukarıya yattı. Serkan’ı da yatırdık salona. Ama var mı böyle bi dünya yaaa, adam uykusunda kusar mı arkadaÅŸ! Uyurken yaa, uyuyo resmen. Kafasını kaldıramıyo. BaÅŸladı kusmaya. Amına koyim serkan, amına… Kanepe, halı, yerler hep battı.

Sabah oldu… Uyananlar toplandı salonda. Umut, Yavuz, Batuhan.. Lan kalkın maça geç kalcaz. Rükay kalk! diyom ben gelmiyom siz gidin diyo. Serkan kalk! diyom, sen kimsin diyo. La olum kalkın sikicem belanızı diyom yok. Serkan kalkıyon mu kalkmıyon mu birader diyom. Tutuyom bunu oturur pozisyonuna getiriyom. Rükay’ı da öyle kaldırmak için yan kanepeye geçiyom. Hooop serkan yine gittiiii, baÅŸlıyo uyumaya. Tekrar uyandırıyom, serkan bak kalk yoksa kötü olacak. Ses yok. Lan kalk! Ses yok. Kafam attı, mutfaktaki ÅŸiÅŸeyi aldığım gibi Serkan’ın kafasından aÅŸağıya… Åžimdi kalkma Serkan dedim. Bi küfürler ediyo, sikicem yapcanız iÅŸi de kalkcaktım zaten de, iki dakika sabredemediniz de :D O sırada Rükay’a döndüm, Rükay kalkıyon mu birader? Yok. Al amına goduum, boÅŸalttım suyu onun da kafasından aÅŸağıya. Elimi tutuyo, tuttukça ÅŸiÅŸedeki su etrafa dökülüyo. Sonra serkan mıydı kimdi bilmiyom almış suyu benim kafamdan aÅŸağıya döktü. La siz misiniz beni ıslatan! Aldım büyük ÅŸiÅŸeyi düştüm bunların peÅŸine yerler hep su oldu. Sonra ya Serkan’ın ya da Rükay’ın peÅŸine düştüm, üst kata kaçmaya çalışıyodu yerler hep ıslak, yere bi düşüşü var :D Gülmekten elimdeki su ÅŸiÅŸesiyle kendimi ısladım :D :D

O sırada biz salonda beklerken biri daha geldi. Batuhan dediki herkes uyuduktan sonra biri kusmaya başladı kimdi o? Sefa dedi ben kustum diye. Dedim olum evi batırdınız amına koyim yaa temizleseydin bari. Kanka merak etme camdan aşağıya kustum dedi. :D La sen ne diyon? Nerde yattın sen dedim. E bana gösterdiğin yerde dedi. Salonun perdesini açtım cama bi baktım, camı bok götürüyo. Amına koyim bu ev dublex, üst katta yattın camdan kusunca yine bizim cama geleceğini hiç mi düşünemedin Amına koyim dedim nasıl sövüyom varyaa, camın eşiği camın her tarafı leş gibi olmuş.

Neyse hazır Serkan da uyanmışken, dedimki Sefa sen camı sil, Serkan sen de ÅŸu kustuÄŸun yerleri temizle. Serkan baÅŸladı ben nere kustum da ben kusmadım, ben hayatta kusmam. La olum bu kadar insan yalan mı konuÅŸuyo? Sen nerde yattın burda, bak kanepede bile var. Åžu yeri temizle kanepeyi ben temizlerim diyom. Adam ne yapsa iyi, amına goduum gitti kustuÄŸu yere bakıyo ben yemedim bunları diyo :D La bi insan bu kadar mı ÅŸerefsiz olur, adam yerdeki pislikten neler yediÄŸini hesaplıyo. Onu bile yanlış hesaplıyo. Sen bunu temizlemeden evden çıkmak yok dedim. HerÅŸey temizlendi, düzenlendi çıktık evden. Sabah sabah herkes uykulu bi ÅŸekilde Ãœnye’yi geçtik durduk bi benzinlikte. Arabaya benzin alıyoz o sırada biri açtı horon (: baÅŸladık benzin istasyonunda horon tepmeye (: Bileni de oynuyo bilmeyeni de… Tabi bu Karadenizliler içinde horonu en iyi ben çekiyom. Sonra da Nazım abi… Ordulular utansın ben daa ne diyim size (:

Neyse bindik yeniden üzerinde Kaf Kaf logosu olan arabamıza yola devam ettik. Ordu’nun giriÅŸinde polisler tarafından çevrildi aracımız, böyle girmeyin ÅŸehre diyo. Benim abim gelmiÅŸ izmirden sen neyin hesabını yapıyosun diyorum ama yok (: ikna edemedik. Öyle iÅŸte, sonunda bitti.

Nazım abimi aldığımız gibi ÇarÅŸamba Havaalanına götürdük. Elimizden geleni yaptık. Giresun deplasmanına da bekleriz Ama içeceksek Serkan’ı almayalım, ya da alırsak ona daha saÄŸlıklı ÅŸeyler alalım, mesela süt falan (:

Bu yazı da bitti sonunda, üzerimden nasıl bir yük kalktı anlatamam.

Çamdibili Karsıyakalılar | Ekin Baykal