Her fırsatta diyorum ya ne oluyosa birden oluyo, planlı birÅŸeyler yok içimde. Birisi sana ÅŸu müziÄŸi dinle der ve sen de açarsın. Duyguların seni rahat bırakmaz. Eskisi gibi deÄŸildir artık hayatındaki bazı ÅŸeyler. EdindiÄŸin tecrübelerle hayatına devam edersin ve kimseyi üzmemek, kimseyi yarı yolda bırakmamak için kimseye ümit vermezsin. Belki istersen, düşününce aslında “bu mutlu olabileceÄŸim insan”dan baÅŸkası deÄŸil bile dersin ama yorulmuÅŸtursun, elinden biÅŸey gelmez. Ä°ÅŸte öyleyim aynen. Sakın ha kızmayın, darılmayın ya da bana cephe almayın. Ben ne yapıyosam kendime yapıyorum ve karşımdakini üzmemek için elimden geleni yapıyorum ve onu hayatıma sokmuyorum, hayatımın bir parçası olmasına izin vermiyorum. Ne karışık bi insanım dimi? Daha düne kadar “hiçbir ÅŸeyi ertelemeyin, hayatınızı yaÅŸayın” diyen bir insandan bunları duymak çok garip olsa gerek. Olsun arkadaÅŸ! Bugün yazdıklarım için de ileride “bakın böyle böyle demiÅŸtim, ÅŸimdi ne diyorum?” demeyecek miyim sanki.
Saat 03:02 ve gözlerimden uyku akıyor. Sanki savaşı kazanacak bir asker gibi uyumamak için aynı zamanda kendimle de savaşıyorum. Yarının bizlere neler yaşatacağını bilmediğimiz şu hayatta size diyeceğim tek şey hayatınızın tadını çıkarın. Mutlu olmak için elinizdeki fırsatları değerlendirmekten korkmayın. Bu herşey için geçerli, bir konuya bağlamak olmaz. Siz çabalayın, emeğinizi verin bir işe ve olacağına inanın gibi cümleler kursam üst paragrafla aynı anda ters düşmüş olurdum. Siz en iyisi hiçbir şeye inanmayın. Çünkü inananlar kaybettiklerinde en ağır yenilgileri alanlardan bile daha çok hırpalanıyor.
Bu yukarıda yazdıklarımı sakın kimse üzerine alınmasın. Yani bunu yıllar önce yazmışım gibi kabullenin. Çünkü beni bu hale getiren ÅŸeyler sadece bir kiÅŸi deÄŸil, en sevdiÄŸim insanlar, en yakın arkadaÅŸlarım, dostlarım, konuÅŸmayalı uzun zaman olduÄŸunu bugün anladığım baÅŸka bi arkadaşım, yüzünü hiç görmediÄŸim biri, uzaktaki dostlarım, ailem, çevrem, yanlış yaptığım arkadaÅŸlarım, tanıdıklar, hiç tanımadıklarım bile var. O yüzden siz bunların hepsini bir bütün olarak ele alın ve biz, beni bu hale getirenlere “insanlık” diyelim.
/harf, kelime, cümle veya anlam bozukluğu varsa nasıl anladıysanız öyle yorumlayın diyecek bişeyim yok.
UÄŸur da en son 37′deydi galiba :D
Sonra yavaÅŸ yavaÅŸ geri döndük. Gece saat 00:52 sularında arabaya binip eve gitmek varken, arka koltuÄŸa oturan UÄŸur ya da Serkan’dan birisi arka koltuktaki topu aldı dışarı çıktı :D Haydii 21 oynamaya. kale yok ortalıkta? Sahildeki iki aÄŸaç arasını da kale yaptık. Zaarlar gibi 21 oynuyoz gecenin 1′inde. :D  ben bi kez daha ÅŸunu anladım bizde sike sürülcek akıl yok :D
Yorumlar