Archive for the 'Deplasman' Category

  Ben daha öncesinden açacağım konuyu. Serüven’in önündeki çay ocağından mı geçiyodum, yoksa değerli müslüman ile konuşurken oraya mı uğradım bilmiyorum ama sonuçta tavla oynadım arkadaş bunun kaçarı yok işte. Hani buralara ben hep şunun eline verdim, şunun gözüne sıçtım diye yazıyorum ya, napalım yaa (: bu seferlik olmadı. Değerli kardeşim ve aynı zamanda öğretmen diplomalı tribüncü olarak tanımladığımız Gökhan Akçay’la tavla oynayalım dedik. Alırım hesabını falan derken, 1-2 el ben aldım galiba gerisini pek yazmak istemiyorum aslında. İlk eli alınca bende bi havalar falan kim tutar ulan beni (: Ulan sonra ne olduysa nazar mı değdirdiler bana anlamadım bi anda oyun tersine döndü. Adam kapı üstüne kapı alıyo, bazen bana okullar tatil oluyo. Konuyu fazla da uzatmak istemiyorum aslında, uzadıkça kendimi ezük hissediyorum çünkü. Hani yiğidi öldür hakkını yeme derler ya Gökhan’ım tavlada elime verdi. Sonra yine yenildim ama onları sonra anlatırım bi anda ele vermece konusuna girersek zararlı ben çıkarım (:

  Arkadaş, dediler Galatasaray deplasmanı var gitsek miiii gitmesek miiii. Apo, Erhan, Rükay, Sinan falan gidiyoz dediler. Sonra abimle konuştum, o da bana “biz de geliriz” diyince tamam dedim bekle beni istanbul ben geliyorum. Sırf abim ve yengem de maça gelecek diye gittiğimi herkes biliyo. Neyse abisi otobüsümüz geldi biz bindik otobüslere. Çıktııık gidiyoz, otobüslerde muhabbetler, besteler falan. Sinan’ı durdurmak imkânsız, affetmenize gerek yok beynimizi resmen sikti istanbul’a gidene kadar. Tabi bunun altında kalacak değilim, durduk bi tesiste. ne yapsak falan derken ahanda hee (: langırt var dedi sinan. Kapışalım mı diyo bi de utanmadan (: Öyle bi yapmışlar ki gol oldukça makineden tezahüratlar yükseliyo. Bu da beni daha çok gaza getiriyo tabi. Bi de öyle dağdan inmiş gibi oynamıyoz öküz gibi çevirmek yok. Adamakıllı top geldiğinde çeviriyoz adabına göre.  Ben Sinan’ın eline verdim langırtta, bahane de bulamadı zaten. Sonra bi de Erhan’la oynadık galiba ama o mu yendi ben mi yendim valla hatırlamıyom 44

  Biz yola devam ettik, FSM’den geçmeden önce de amcam aradı, otobüsün rengini söyle de köprüye girmeden önce çevireyim dedi. Kendisi Vergi Dairesi’nde çalıştığı için otobüscüye bi oyun yapacaktı (: Abi sonra bana diyolarki sen niye böylesin. Bende bi anormallik yok, ben sülalemin gittiği yoldan gidiyorum (: Ben otobüsü siyah dedim meğer gri renkmiş. Ben ne bilim camlar siyah diye siyah dedim bende. Ulan diyom amcamın yanından geçtim niye durdurmuyo otobüsü. Köprüden geçiyoruz şimdi, Rükay’ın yükseklik korkusu var bilenleriniz bilir (: asansöre bile binse bana sarılmadan rahat edemez. Köprüden geçerken camdan dışarı bakmıyom Rükay’ı izliyom :D kendinden geçti eli ayağı titremeye başladı. O sırada da Burhan abiyle telefonda konuşuyoduk, nerede ineceksiniz falan abi dedim nereden bileyim ben :D Önce stadın oraya geçtik, saat 4′te taraftarlar alınacakmış stada. Hadiii Esenler otogara. Ordan biz Taksim’e geçtik Rükay, Abduş, Mert, Batuhan falan. Burhan abiyle buluştuktan sonra Cafe’de Köfte yeni mekanımız oldu. Önce çorba içtik, sonra köfte yedik. Helal etsinler valla ya çok aç olduğumuz için güzeldi ya da gerçekten güzel yapmışlardı. Unutmadan esenlerde forum trabzona giderken engel tanımadığımız şu soldaki fotoğrafı da koyuyorumki çektiğimiz rezilliğe siz de şahit olun (: Bi taraflarınız şişmesin…

  Neyse yankiler, biz Burhan abinin evinde içtikten sonra stada geçtik. Kuzenlerle de buluştuktan sonra girdin tribüne. Maçı 2-0 kaybettik ama bizim tribün fena değildi. Dönüş yolu dedik, çabuk geçer dedik. (: Geçip bitmek bilmiyo. Bi de ayak kokusu sardı ki otobüsü düşman başına :D Ulan tesislerde duruyoz, sırf varya temiz hava almak için dışarı çıkıyorum. Rükay’la karşılıklı oturuyoduk. Benim gözlerim hafiften hafiften kapanmaya başladı. Üzerime de Fidangör’ün polarını aldım ki gece soğuğuna hasta olmayalım. Abi yok yaa ikide bi uyanıyom ama niye uyandığımı bilmiyom. Soğuk işlemiş artık vücuduma. Bi uyandımki üstümde polar falan yok. Taa otobüsün en önüne gittim, polarımı arıyom. Rükay’a soruyom, haberim yok diyo. O da uyuyo tabi. Deli oldum iyice. Küfürler ediyom, lan nerde bu polar. Kim aldıysa versin falan yok ı ı çıt yok otobüstekilerde. Sonra aklıma geldi, Rükay otobüse binerken polar yoktu şimdi sarılmış uyuyo polara. Lan dedim kalk amına koyim, ver polarımı. Yüzünde uykunun verdiği rahatlıkla ibnemsi bi gülümseme :D Aldım poları uyumaya başladım derken, bi koku geliyo. Şerefsiz, ayağını çıkarıyo otobüste mis kokulu çoraplarını uzatıyo bana doğru. Lan rükay çek ayağını, dayanamıyom artık. Yok. Apo’nun da üzerinde tshirt vardı, çıkarmış otobüsün koltuklarının fileli yerine koymuş. Aldım tshirtü sardım Rükay’ın ayaklarına :D

Ulan Bolu yolu hep karlı zaten, bi de kaptan adam gibi sürmüyo. şarampole uçarız korkusuyla daha uyku girmiyo gözüme. Baktım uyuyamıyom, yanımdakileri de uyandırmaya başladım. Apo uyanmıyo. Otobüs hızla giderken çukura girdi :D O anı nasıl anlatabilirimki apo bi kalktı heyecanlı heyecanlı noldu baba noldu lan kaptan noluyo lan organ mafyasının eline mi düştük adam gibi sürün lan diye bağırıyo :D Apo’nun da uyuması 10 numara valla. Ama sesi aynı Halil Sezai’ye benziyo. O videosunu alayım da paylaşırım bi gün. Otobüste gözlerimiz Gökmen abiyle, Batuhan’ı aradı. Onlarsız yolculuk geçmiyo valla. Bi de sağdaki fotoğrafa baksanız kaç tane ayak var, bu ayakların içinde nefes almak mümkün mü :D  Ama deplasman dediğin şöyle olacak arkadaş. Bi kız arkadaşın olacak, oturacaksın sen cam kenarına, kız arkadaşın da yanına oturacak. Bak sen o zaman yolculuk nasıl oluyo (: Bu arada bizimle istanbul’a gelen iki de bayan taraftarımız vardı. İlk defa bir uzun deplasmana dişi menekşelerden gelen oldu. Konya’ya giderken, Batuhan’ın kız arkadaşı vardı gerçi ama o yarı yolda bindi, sayılmaz. Deplasmanları daha genç arkadaşlara bırakarak 2011-2012 sezonu deplasman yolculuğumuza noktayı böylelikle koymuş olduk. 2012 – 2013′te İstanbul piçlerine koymak dileğiyle… Geride bıraktığımız sezonun son deplasman yazısından bu kadar. Robot gibi yaşayan insanlara sevgilerle… Aman haa!

Otogarda toplanmaya başladık saatler öncesinden, o sırada büyük delikanlılar (!) yani ünyelilerden biri aradı. Hoparlörü açmış belli (: Çocuktur dedim ağızımdan en ufak küfür bile çıkmadı. O telefonu kapatırken yine delikanlılığını konuşturdu çaktı, çakıştırdı sonra kapattı telefonu. Sonrasında yanımdaki çocuklar numarayı istedi, vermedim ilk başta çocukla çocuk olmayın falan diyorum ama dinlemiyolar. Aradık, ben durumu anlattım ünyelilere anlayabildilerse. Bunlar önceki günlerde sayfalar açıyolar, intikam alacağız, hesap sorulacak, ünyede taşlayacağız falan. Haliyle en ufak birşeyin bile emniyete ulaştığını düşünürsek emniyet bu durumun farkında. Ben de telefonda dedim ki çocuğa “bak koçum, delikanlılık arayıp küfrettikten sonra kapatmak değil, ya da asarım keserimli cümleler değil. Sizin çocuklarınız sağolsun emniyetin kulağına kadar götürdü bu durumu. Madem çok delikanlısınız Ünye Çimento Fabrikası’nın oraya gelin, şehre girmeden karşılaşalım.” dedim. Çocuk da tamam orada olacağız dedi ama oradan geçerken de kameralar kayıttaydı herşeyiyle gösterecektik neyin ne olduğunu ama bişey olmadı. Piyasada kimse yoktu, hatta Fatsa’dan çıkarken de mesaj gönderdiler, Fatsa’dan çıktık geliyoruz haberiniz olsun gibisinden.

İşte dediğim gibi bişey olmadı, Rükay’ı alacaktık otelin önünden bana öyle demişti. Tolga’ya da üst geçitten demiş. Ama geçtik gittik biz 1-2 km ileride durdurduk otobüsü. Rükay’ın yüzünden otobüsün şoförüne vuruyoduk az daha. Bi ara sinirlendim otobüsteki biralarımı, atkımı falan aldım gelmiyom siz gidin dedim. Ayar ediyolar insanı.

Neyse bu gerizekâlı da geldi, yola devam ettik. Terme’de bi dinlenme tesislerinde durduk. Yemeğimizi yedik, otobüsün oraya doğru geldim. Çay içen varsa benzinlikten alsın ama 50 kuruş istiyo adam dedi. Gittim çay almaya bi tane de Erhan’a aldım. Adam gelmiş beyler çay 50 kuruş diyo. Ne diyon sen? falan derken boğazında bıçağı görünce abi çekmeye başladı. Aldık biz çayları otobüse doğru yürüyoz, biri dedi ki adam polisi arıyo. Elimde çaylar var dönüp bi baktım elinde telefon var. Çayları bıraktığım gibi bi adam varya adını unuttum hızlı koşuyo :D Aynı onun gibi koşup adama bi kafa attım o yerde yüzünü tutuyodu. Diğer adam da erkeklik yapacaktı üzerinde bi otobüs adamı görünce neye uğradığını şaşırdı. Adamlar benzinliğin marketine kaçtı ama bizimkiler peşlerini bırakmadı. Az buçuk video var ama olaylardan sonrasının videosu. Yakalayamamışlar tam olayı. Bizimkiler bişeyler kırıp, döküyodu seslerden de anlarsınız aşağıdaki videoyu izleyince.

Hangi tesiste durduysak adamların bütün çorbalarını bitirdik. Çalışan çocuk abi daha ekmek kaladı tesiste dedi. Herkes bi tarafta yemek yerken Mehmet tek tabanca modundaydı (:  Tesislerde mikrofonu alıp anons yaptık ama başaramadık. Diğer tesiste yaptık ama ilkinde olsaydı iyi olurdu. Bi tesiste de kızlara sarmaya başladı bizimkiler. Şortan’ım benim, bi dediğimi iki etmedi en son telefon konusu haricinde. Tesisin birinde dedim ki, kardeşim benim canım pringles çekti ama bak şu yeşili var ya en çok onu seviyorum. O sırada ben tuvalete giderken çağırdı beni bende dönerken yeşili kanka yeşili diyodum. Baktım çoktan almış bana uzatıyo pringles’ı :D Kimi görsem tesisteki kızlara sarkıyodu. Birileri de tesisin mikrofonunu alıp aşkını haykıracaktı ama utandı. Erhan’ın şarj aleti olmasaydı telefonu da şarj edemiyodum hiç bi yerde.

Eskişehir çok soğuk, şöyle soğuk, donarsınız falan diyolardı. Ordu’dan farkı yok, aynı soğuk Ordu’da da var. Eskişehir’i 1-0 yendik deplasmanda. 3 puanı alıp evimize dönecektik ne güzel. Basketbol takımımız da yenseydi iyi olacaktı ama bu sefer de futbol şubemizden güldü yüzümüz ne yapalım yani.

Dönüşte daha çok güldük. Batuhan uyuyo, uyanıyo bi söz söylüyo herkes yıkılıyo (: Dudağının kenarında küçük bi yara mı ne varmış, hani nokta kadar bi kan gözükür ya. Erhan Batuhan’a, “dudağın kanıyo” diyince. Batuhan şoföre otobüsü durdur kaptan hastaneye gidiyoz falan diyodu :D Tesiste mola sonunda otobüs geri geri geliyo, arkada hiçbişey yokken batuhan hooop hoop diyo adam duruyo napsın :D Bi tesisten çıkamadık adam gibi. Bi şehrin içinden geçiyoz gecenin karanlığında, “abi ışıklardan sonra incem” diyo. Adam duruyodu az daha da öndekiler durdurmadı. :D :D

İşte böyle bi deplasmandı. Ben de fazla bi bok anlayamadım. :D

  Bu cümleyi kaçıncı defa kuruyorum bilmiyorum ama gideceğim deplasmanlardan birisi olan Samsun deplasmanını da geride bıraktık. Oğuzhan’da geldi bu deplasmana, cuf cuf şerefsizliğini konuşturdu ve yine gelmedi yine ama güzeldi. Ağzımıza bir damla içki sürmedik. Ünye’den geçerken Rükay’ı aldık bizim otobüse. Otobüste oturmaya yer yok ayakta gitti mecbur. 40 kişilik otobüslere 60 kişi binerse elden daha bir şey gelmez. İyi stres attık. Giderken değil de dönüşte otobüs şoförü benden nefret etti. En öne geçtim Denizhan’ın yanındaydım. Anıl koridorun basamağına oturdu, Denizhan’la biz hostes koltuğunu paylaştık. Açlıktan ölecek gibi oldum artık, sabahın 8′inde çıkmıştım evden, hem abimi karşılayacaktım otogarda hem de deplasmana gidecektik. Aslında abim bana, bayan taraftar geliyosa Kübra’yı da getir ben de Samsun’da iner, birlikte gideriz maça demişti. Dişi Menekşeler 10-15 kişi geldi Samsun deplasmanına ama yengemi götürmedim. Abimi otogarda karşıladım aradan 10 dakika geçmeden otobüse atladığım gibi Samsun yolculuğuna başladım. Abimle, Orduspor arasında anormal bi bağ var. O ve yengem de Orduspor aşığı ama bir türlü benimle anlaşamıyorlar. Abimler söz yüzüğü takmaya giderken de ben deplasman yolundaydım, yengem kızmıştı (: Şimdi askerden geldi ben yine deplasmandayım. Ama suç benim, dedim ona sen de gel diye ama gelmedi. Samsunspor’la aramızdaki buzlar eridi bu maçta tamamen. Dönüşte Yalıköy’de Burhan Abinin köftecisinde mola verdi bütün otobüsler. Uzun bir aradan sonra karnımız doydu. Şimdi de evimdeki yeni internet bağlantımla ilk yazımı yazmanın mutluluğunu yaşıyorum. Deplasman dönüşünde formam, berem, atkım ve polarım olduğu gibi karşımda duruyo, sanki bana “artık beni yıka” der gibi. Eskişehir deplasmanı geçsin belki de daha giymeye bile fırsatım olmayacak sizi, o yüzden oturun oturduğunuz yerde :D Yemin ederim sıyırdım, cansız varlıklarla konuşmaya başladım. Yiğithan’ın dediği gibi, “amına korum böyle işin, evde canım sıkılıyo. Manitamız da yok kimse mesaj atmıyo.” :D :D O yüzden yankiler ben yiğithana mesaj atıyom arada, siz de atın. Canımız sıkılmasın. Bu fotoda Samsun’dan geriye kalan bana ait tek hatıra. Tabi aşağıdaki videonun sonlarına doğru da iyi çıkıyorum kameralara yanımda rükayla birlikte.

Yine bi deplasman, yine bitmek bilmeyen yollar, çekilen çile, umut ve yine hüsran…
Neler düşünerek gidiyoruz o kadar yolu, 1-0 öne geçiyoruz deplasmanda, seviniyoz ama kursağımızda kalıyo her defasında. sonuç zaten bok gibi yani kısacası akdenizden 1 puanla ayrıldık, ben de bu sırada en son 8 yıl önce gittiğim Antalya’yı az buçuk, minnacık da olsa yine görme şansı buldum. Ha nereyi gördün dersen, hiçbiyerini göremedim a.qu Manavgat’tan, Mardan’a geçtik. Yol boyu ne gördüysem onunla kaldım.

İşin kötü tarafı, dönüşe bilet bulamadım. Mecbur bi gün sonraya aldım biletimi. Bilet konusu da tamamen sıkıntı zaten, amına soktumun zekisi yüzünden neler çektim. Şahan’la iyi kafa yaptık ama, adı cuf cuf kalcak diye tırstı bayaa (: Antalya’dan Ordu bileti alamadık, Isparta’ya geçtik. 50 liraya Fındıkkale’den aldım bileti, içim bi rahat etti. Isparta’ya yönelik ilk izlenimlerime gelince, böyle kuru bi soğuğu ben bi Erzurum’da görmüştüm daha önce. Şahan militanlar gibi sadece gözü gözükecek şekildeydi. Isparta’nın herhalde en iyi, en büyük belki de tek olan eğlence merkezi Iyaş park’ı da gördüm, gokartı da götümüz donmadan Oğuzhanların evine geçtik. Mersinli sağolsun öğrencilerin vazgeçilmez yemeği olan makarnadan yaptı. Biraz gözlerimden ateş çıktı ama olacak o kadar. Ev sahipleri yattı, saat oldu sabahın 4′ü, Şahan bi siktir git de yatim daa bende. Hiç mi anlayış yok sende, o kadar saat yoldan geldim, 2 dk dinlenim be kardeşim. Bu bi ara kalktı koltuktan hemen yattım ben de (: Ama eşşek hoşaftan ne anlar, ben uyumaya çalışıyom, adam netten bana bişeyler göstermek için uyutmuyo. Oğuzhan bile anladı diğer odadan olum kalk yat adam yorgun diyo. :D Herkes anladı bi şahana anlatamadık uykumuzun geldiğini. … Hayır o yanımda otururken de güvenip uyuyamıyoki insan, hakkında çok şeyler geliyo kulağıma, treniydi, vapuruydu, cuf cuf falan… İnsan haliyle korkuyo :D

Neyse sabah oldu. Şahan Oğuz’un olduğu odada yatmış. Oğuzhan’a acıdım uyandığımda. Kim bilir uyurken ne badireler atlattı. Mersinli gelir gelmez dedi zaten :D var mı bi değişiklik diye Arada televizyona baktık, bursa maçını izledik, Mersinlinin hazırladığı kahvaltıyı da bitirdik. Oğuzhan sandalyede pek rahat oturamıyo gibiydi, Şahan’ın da yüzünde bi rahatlık vardı ama çözemedik durumu (: (: Neyse kahvaltı bittikten sonra yavaş yavaş hazırlandık zaten, çıkcaktık da Oğuzhan’ın saçını yapmasını bekledik :D Mersinli geldi yanıma, “ben bunu mecbur çekiyom işte” diyo.

Evden çıkıp bi yerlere gittik ama isim olarak hatırlamıyom maalesef. 33 iddaa bayisinde aldı soluğu, Oğuz da camdan sonuçlara bakıyodu herhalde, Şahan da bi fotoğrafımı çeksene doğal çıkim dedi :D Ben de yapuştuduum. Isparta’da, aklımda kalanlarsa: “Fidangör gibi bi cadde vardı, Nokta diye de market gibi bi yer (: Beşiktaş ve Galatasaraylıların takıldığı mekanlar, bi tane it oğlu it, valilik falan işte. Bi yerde oturup çay içtikten sonra saat 5′i geçerken otobüse atlayıp otogara geçtik zaten. Otobüste de yanına oturduğum adam canlı bomba gibiydi, heryerinden kablo çıktı adamın yol boyunca (: Normalde uyuyamazdım otobüste ama, iyiki uyumuşum, yolculuk çabuk geçti. Otogarda gözler birilerini arasa da, yürek; niye gelsinki ! diye resti çekti. Şimdi de evden çıkıyorum, otogara gidip Mersinlinin aşık olduğu kızın adını soyadını öğrenmeye geldi sıra. Dönüştü de carrefoura uğrar, ufaktan bi alışveriş yaparım.

Dolapta 3 biram var, saat henüz gece yarısını geçmediği için kararsızım, içsem mi diye düşünüyorum. Nolduysa bi anda Ankaragücü deplasmanı aklıma geldi, hemen bi kaç kişiyle konnekşın kurdum. Sonra kendimi hazırlanırken buldum. Giydim formamı, boynuma atkıyı taktım, üzerine inceden mont gibi bişey, dolaptaki 3 biramı da koydum poşete aşağıya indim dolmuşa hemen bi el uzattım gel bakim buraya atladığım gibi otogarda indim. Otogardan her geçmemde o an aklıma geliyo ama neyse konumuzu değiştirmeyelim. Marketin önüne geçtim kimse yok, evin altında da kimse yok. Evde bi tasarım yapmıştım ufaktan hafıza kartımdaydı hazır kimse de yokken internet (c)kafeye gittim (bir önceki yazımda) tasarımı bloga koydum. Gece 23:30’da çıkılacak yola, ortalıkta kimse yok. Serkanların yanına geçtim bahçelievlere, playstationın ordalar her zamanki gibi. Gelmekle gelmemek arasında kararsız. Baktım zaman geçiyo dedim oğlum ben gidiyom. Yolda Sametle, Tolga’yı gördüm daha doğrusu otogardalarmış onlar da, birlikte arabanın kalkacağı yere doğru yürüyoz. Gittik kimse yok, zeki abiyi arıyom. Abi nerdesin? “ekiiiieen banyo yapiiim ben oğlauuuaam “ diyo (: Biz de LCW’nin  karşısındaki dürüm sarayına gittik. Saat 23:00. Bi dürüm yedim, Samet’le Tolga’da yedi birer tane. Onlar dışarıda bekliyo ben içerde dürümleri onlara servis ediyom. Oturdum bar taburesine yanımdaki adamın kafası güzel (: Hemen muhabbete başladık. Sen hangi takımlısın? Nerelisin? Niye geldin? Ben kimim sen biliyon mu? Gibi sorularla karşı karşıyayım. Dedim abi hangi takımlı olduğum belli, nereli olduğumda, karnımız aç geldik, insana benziyon ama kim olduğunu bilmiyom. Ocakbaşındaki usta bana gülüyo (: adamın kafası güzel ya, ya anlamadı ya da uğraşmak istemiyo. Sonra adamla iyi anlaşmaya başladık. Dedim abi sen nerelisin? Hangi takımlısın? Ben döçlanddanım, merkezden diyo :D oo dedim abi senin Almancan da vardır o zaman. Yeğeeen benim 84 tane yabancı dilim var demesin mi :D Usta atladı hemen, bırak lan şimdi sen dili, 10 tane ülke say bakim. Adam ülke sayıyo parmaklarıyla; Biir Türkiye Türkçesi, İkiii Almanya Türkçesi, üüç sonradan eklemeli Türkçe, dööört İslamiyet Türkçesi, beeeş Atatürk Türkçesi, altı münihce, yedii orççinel Türkçe :D Tabi adam bunları saymaya başlayınca usta daha oralı olmadı (: Girdim araya hemen yoksa durmak bilmez. Abi dedim sen hangi takımlısın? Ben bayer münçenliyim. Abi Münih olmasın o? İşte sen bilmezsin biz almanyada ona münçen diyoz. :D Abim dedim seninle tanıştığıma mutlu oldum, başka bi akşam yine konuşuruz. Kapıdan çıktı gitti, arkama bi döndüm gitmemiş (: Tolgayla Samete sarıyo. Çıktım dışarı ben gülüyom :D Bunların morali bozuk. Orada bi kaç şey daha oldu da o konulara girmeye gerek yok. Biraları aldık, Fidangöre çıktık ikinci sapaktan işbankasına, ordan da sahile geçiyoz. Tolga aç şu birayı da içim. İşbankasının ordan geçiyoz 3 tane yarım otobüs hepsinin içinde tiplerinden belli cemaatçiler var. Bira içiyoz ya bize bi garip bakıyolar, ben de inadına onların yanından geçerken vuruyom…
İşte sahilde oturduktan sonra gittik buluşacağımız yere, en arka koltuğa biz oturduk.

Her zamanki gibi Fatsa meydanında yine durduk, tekelden bira aldık. Ben bi tane aldım. Tolga yine montunun içine sakladı kaçtı (: O an içimden “ulan şimdi Caner’le, Şortan olsaydı bu tekelde bira mı kalırdı” dedim kendi kendime. Ankara’ya giderken de ne zaman canımız bişey çekse Caner olsaydı alırdı dedik (: Havza’ydı sanırım, her zaman çorba içmek için durduğumuz bi yer vardı yine durduk orda. Adam 3 lira diyo çorbayı, ben gittim dedim abi bak biz hep burada duruyoz deplasmana giderken bize bişeyler yapcaksın falan dedik, indirim yaptı mı bilmiyom. Biz yine para vermedik zaten. Biz hiç olmazsa bi çorba içiyoz da para vermiyoz, yine Caner geldi aklıma :D adam tesiste durduğumuzda etli, tavuklu yemekler, karışık yemekler yiyo, çorbalar içiyo para vermiyo bi de üstelik adama gidip yemekleri hiç beğenmedim diyo biz bi çorba içmişiz para vermemişiz çok mu (: (: Çorba içtiğimiz yerin yanında yine tekel vardı, ama hep kamera :D biz de dışarıdaki gazeteleri aldık bakıyoduk Tolga’yla. Bi şok gazetesi var, bulvardı galiba diğer baktığımızda tam bilmiyom adını görmedim. Tolga dönmüş adama diyoki :D abi şu gazeteyi bize versene Ordu’dan geliyoz birbirimizi bakıp zevk yapıyoz verde gözümüz gönlümüz açılsın :D Ben de böyle bi gazeteyi elime almayalı herhalde 14 yıl falan olmuştur. Sağolsun bi Yunus hocamız vardı ilkokulda hergün sınıftan birini bulvar gazetesi almaya gönderirdi arada da ben giderdim. :D Çocukluk yaa :D okula getirene kadar sayfalarına bakardık, sanki bi bok anlıyoz o zaman. :D :D Neyse konudan sapmayalım… Tekrar bindik, yola devam ediyoz. Murat abinin anılarıyla gidiyoz Ankara’ya. Ordu’da aklî dengesi yerinde olmayan bi adam var heee redkitten bahsediyom bilenler bilir (: Hep takım elbise giyer, bu bi deplasmana gitmiş bunu kulüp başkanı sanmışlar :D murat abinin dediğine göre bi ilgi gösteriyolarmış bi ilgi her şeyiyle ilgileniyolarmış. (: lan dinlemek istemiyom adamı durmadan bişey anlatıyo, bi siktir git daa murat bi sus daa hiç mi yorulmadın aq. En sonunda kalktım başka koltuğa geçtim zaten (: Tolga çekti kahrını. Neyse fazla uzatmaya gerek yok, sonunda gittik Ankara’ya. Tolgayla ben ikimiz ayrıldık geziyoz. Sabahın köründe napcaz bilmiyoz kızılaya doğru geçtik. 3 TL’ye kahvaltı vardı hemen atladık (: Tolga diyo ben ankarada yaşasam evde yemek yemem. Yiyen kerizdir zaten. Öğrenci olmak kolaydır heralde başkentte. Saat 12’yi geçti maç 3’te, yavaştan çıktık stadın oraya doğru gidiyoz bizde yapcak bişey yok. Biletleri 5.5 TL demişlerdi, 3 TL’ye aldık. Ankara iyi hazırlanmış maça tribün olarak, şehitler için. O an moralim daha çok bozuldu zaten, her yer Türk bayrağı, şehitlerin fotoğrafları falan. Beni televizyonda görenler arıyo (Denizhan) oğlum noldu lan niye moralin bozuk diye. Ankaragücü harbiden insanın gücüne gidiyo. Yüz yıllık çınarı ne hale getirmişler. Ankaragüçlülerle birlikte top gökçek çektik. Ankaragücü – Gecekondu ikilisinden gerisi yalan Ankara’da. Sol Kapalı’yla birbirimize giriyoduk tribünde ama olay fazla büyümedi. Kafalarına göre şekil yapmaya çalışıyolar da Karadenizli olduğumuzu unutuyolar heralde. (; ( sağdaki fotoğrafta en sağda aşağıda yan duran benim (: bilmeyenler için belirtelim. )İlk yarı bitiminde Tolga’yla birlikte setin üstünden bağırıyoruz “ya şa sın dev rim ci mü cadelemiz” diye. 3-4 basamak önde duran hafiften orta yaşlı abiler döndüler şapkalarını çıkarıp “helal olsun” der gibi selamlarını verdiler. Hiç beklemiyolardı böyle bişey galiba şaşkın şaşkın bizi kestiler kim bunlar acaba der gibi. Biz de abilere saygıda kusur etmedik selamlarımızı gönderdik. Fatih Tekke ve Stancu’nun attığı golle maçı 2-0 kazandık ama amına koydumun yerinde sevinemiyom. Hani arada sırada konuştuğunuz birini sokakta görürsünüz de geçerken ufak bi gülümsemeyle selamlaşırsınız ya, gol olunca bana bakanlara öyle bi gülümsemeyle selam verdim ben de.

Yine unutuyodum az daha, Tolga ufaktan bi beste söyledii :D Bu besteden sonra bi tane daha söyledi onu da atcaaam onu daaa

Ordu’dayken zaten hastaydım, evdeyken bi çorap, üstüne eşekler, atlet, tshirt, uzun kollu üzerine hırkayla yatıyodum. Tek sorun yatarken üstümü örtmeyi unutuyodum. İşte niye farklı konulara giriyosam artık, bilmiyom. Ankara’da şifayı iyice kaptık. Bunu siz keyifle okurken, ben odamda; yağan yağmurla, hemen yanımda bir türlü yakmayı beceremediğim lanet olası doğalgazlı kaloriferle ve sırtımda beni ısıtmaya çalışan battaniyeyle başbaşayım (: Ha bi de şöyle bi göz gezdirdim de etrafımda sümüklü peçeteler (: bira kapaklarıyla yaptığım kolye :D hani olur ya açarsın da iki tarafında da resim olur işte eski türk filmlerindeki gibi kolye türünden, canım sıkılınca ne yapacağım belli olmuyo işte. Güzel oldu ama kolye, ipini de taktığımda fotosunu koyarım ayrıca. Nescafe içtiğim bardak, hoparlör (: flashdiskler, hafıza kartları, rükayın telefonu, yiğithanın hayatı boyunca bana hediye olarak verdiği tek şey çelik kasa (: eti form (39 kuruş olduğu için alıyom, ucuz diye yani (: ), sevdamın renklerini taşıyan şal atkı, sigara, sakız, bir adet vodafone hat, 35 kuruş, kulaklık ve mor farecim. Konu yine uçtu aq.

Neyse biz Ankara’dan 3 puanı aldık. Tekrar çıktık yola. Unutmadan söylim yaa, amko murat bi tane telefon almış bize artistlik yapıyo (: 97 milyona aldım diyo. Biri dedi abi markası ne. Grundig demesin mi aq :D Lan dedim amına koyim telefon diye murata beyaz eşya satmışlar :D bi de murat şoföre “kaptan başka yoldan gidelim bu yolda telefon çekmiyo, sağ şeride geçsene” diyo utanmadan :D :D :D /:ERtkjospik b395ı ksdfş D:D :D amına koduuum yaa telefon çekmiyo şerit değiştir diyo :D Zeki abi de tesiste su almış, suyunu kaybetmiş (: biz tam uyicaz aq. Benim suyum akmış diyo :D Aha çocuklar zeki abi doğuracak suyu gelmiş dedim. :D o arada da televizyondaki pers prensi filmi mi ne var. Orda çocuk doğmasın mı o an. Dedim zeki abi çocuğun doğdu artist olmuş aynı sana benziyo (: Adamın morali bozuldu onunla dalga geçiyoz diye. Neyse sırada Antalya deplasmanı var, sonraki deplasman anılarını da yazarız

Yani birader anlayacağınız o ki, 3 puanı Orduspor, şifayı ben kaptım yine yeniden hepinizi öpüpkaçanzii