Batu’nun Motoruyla Gecenin Yarısında Ordu Sokakları

Geçtiğimiz günlerde evdeyim, açmışım laptopta bi film onu izliyorum yattığım yerden. Telefonum çaldı, keyfimi bozar mıyım hiç! Filmi izlemeye devam ettim, ulan bi daha çaldı. Ekrana bile bakmadan Alo? dedim. “Sayın abonemiz bu bir ödemeli aramadır…” Batuhan olduğunu anladım tabi (: Onunla öyle bi anlaşıyoruz ki, o ödemeli atıyo ben mesaj atıyom ama ne hikmetse bi şekilde buluşuyoruz. Geldi eve, hadi dışarı çıkıyoz. Giydim üstümü başımı, o geldiğinde zaten televizyonun karşısında yatıyodum. Neyse indim merdivenlerden o da ne (: Kara Şimşek misali, hafif mat bi siyahi görünümüyle canavar duruyo dış kapının önünde (:

Şansımıza da hava soğuk değil, hani sıcak eser ya rüzgâr bazen. Aynı o şekilde. Ama nereden bileyim arkadaş motorda götümün donacağını. Aslında 15 dakikalık harika da bi videomuz var ama onu youtube kabul etmedi çok uzun diye. Motorda plaka yok, polislerden nasıl kaçacağımızı şaşırdık (: Bi ara öyle çıkmaz yerlere girdik ki, kaybolmamak elde değil. Hazır kimse de yokken etrafta, Batuhan ihtiyaç molası verdi. Bi de diyoki bu harç bu duvarda daha tutmaz (: (:

Güzel bi geceydi, belediyenin arkasındaki balık evinden geçerken, balık yiyenlere afiyet olsun dedim (: Bi ara anayolda kırmızı ışıkta durduk, 3-4 tane Ordulu olmadıkları belli olan adamlar “gençler burada kahve nerede var?” diye sordular. Dedim abi otogarın arkası hep kahve dolu. Fidangör’ün önünde Orduspor atkılı 3-4 tane kız gördüm, şaşırdım bunlar kim acaba diyom kendi kendime. Köprübaşı’nda da bizim elemanlardan birini gördüm, yanında bi iki tane kız vardı .Sevgilisiydi herhalde. Tabi belirli aralıklarla beni eve götür diye yalvardım batuya, soğuğu artık içimde hissetmeye başladım çünkü. Ayrıca adını sonradan değiştireceğini söylese de Batu’ya da ufaktan bi blog açtık. Blogunun ilk yazısını da ben yazdım, “Merhaba Şekerim” diye; buraya tıklayarak girip okuyabilirsiniz.