Kendisi uyandı ya, illa beni de uyandıracak. O uyanıkken benim keyif yapmam zoruna gidiyo şerefsizin. Geldi üzerime atladı kalk diyo (: Ses çıkmıyo ki boğazımdan, abi git hastayım ben diyorum. Yok ! Neyse kalktık kahvaltı yaptık, bi salatalık dilimledim kendime sadece o yani başka bişey yok, devamı var diye beklemeyin boşuna. Gece başlayan yoğun kar yağışı dur durak bilmeden devam ediyo (: Kendimi bi an meteoroloji spikeri gibi hissettim. Evet yurdun kuzey bölgelerinde etkisini gösteren kar ve tipi, gece yerini sise bırakıyor. Bu da trafikte olan sürücüleri olumsuz etkiliyor falan fıstık.
Kahvaltıdan sonra dışarıya çıktık arabanın üzerini temizlemeye gidiyoruz. Bi de araba çalışacak mı? Çalışmayacak mı? onu kontrol edip çalışırsa zincir takıp merkeze geçmeyi düşünüyoz, çalıştı ama merkeze geçmekten vazgeçtik. Son bi kaç yılda Ordu’ya böyle kar yaÄŸdığını görmemiÅŸtim, 1. sınıftayken yaÄŸmıştı bizim okul balıktaşı otelin oradayken ama sonrasında böyle etkili yağış olmamıştı.
Beni zaten yalandan aşağıya indirdi, altı üstü fırçayla arabanın üzerindeki karları temizleyecek. Bi de utanmadan zaten öylesine çağırdım diyodu, kar topunu suratına attıydım neye uğradığını şaşırdı. O temizliyodu ben arabanın üzerine kar atıyodum. Arabanın arkasını temizlerken de kar topunu ona değil de üzerine atıyodum, o da garibim seviniyodu isabet ettiremiyo diye. Benim amacım zaten başka (: Yukarıdaki çam ağacanın dalına isabet ettirip üzerine kar yağdırmaktı dediğim gibi de yaptım.
Sonrasında peÅŸime düştü. Lan gelme diyom geliyo. Abi bak gelme fena olur. Nolacak lan diyo koÅŸuyo peÅŸime (: İyi dedim amına koyim gel…
Yakaladı beni, daha doÄŸrusu kaçmadım ondan sonra, sen misin lan benim peÅŸime düşen (!) Beni yere yatırmaya çalışıyo, bak dedim bi öğretmene hiç yakışmıyo bu tür hareketler (: Bunun bacağından tuttuÄŸum gibi yere bi serdim, neye uÄŸradığını ÅŸaşırdı. Tamam kalk ekin diyo. Az sus abi 2 dk dinlenim diyom bende (; Bak üzerinden kalkarım ama bu iÅŸi büyütmeye gerek yok diyom tamam oÄŸlum kalksana diyo. Kalkmadan önce de bunun aÄŸzına yüzüne sı… karları doldurdum. Neyse kalktım üstünden ben üzerimi başımı düzeltiyodum, saat 6 yönünden bi saldırı gerçekleÅŸti üzerimde bi kuvvet var. Birisi beni yere düşürmeye çalışıyo. Şerefsiz bırak beni diyom dinlemiyo. İlla düşürecek. İyi dedim dur düşeyim bari :D hoop yerdeyim. O yere düştüğünde yüzüme kar atma diyodu, ben de tamam atmıyom bırakcam diyip yüzüne kar bırakıyodum. Aynısını o da bana yaptı.
Abi bak atma dedim, atmam merak etme sadece bırakıcam dedi o da. Yapma abi hastayım diyorum, inanmıyor. Hasta olsan beni yere düşüremezdin diyo. Abi sesimden anlamıyon mu çok kötüyüm diyom, bırak ulan bu ayakları diyo. Lan ÅŸerefsiz madem hasta olmadığımı düşünüyon o zaman niye sabah ıhlamur yaptın bana diyom, benim de canım çekti diyo (: Ama öyle bi atıyoki karları yüzüme, yuttum resmen. Eve geldiÄŸimde oÄŸlum aÄŸzıma niye atıyon diye bağırıyom, boÄŸazın temizlensin diyo boÄŸazına sıçtığım…



Erhan’ın ÅŸarj aleti olmasaydı telefonu da ÅŸarj edemiyodum hiç bi yerde.
Uyandım, formamı, polarımı giydim, atkımı da boynuma taktımm, önce Fidangör’e geçtim. Nurcan abla ne yapıyo? Abim nerelerde falan derken Emrah’la karşılaÅŸtım. 745′in oralardaydık yani Fidangör’de. Bi baktım kan toplama aracı var fidangörün ortasında, dedim girim de Kızılay’a kan vereyim. Yaklaşık 2 yıldır düzenli olarak kan bağışlıyorum bu arada bilmeyenlere söyleyeyim. Kan vermek sorun deÄŸil de öncesinde kan deÄŸerini ölçmek için parmağını kesiyolar ya az biÅŸey (: yakıyor adamın canını biraz. Emrah da göt korkusuna vermekten çekindi ama ikna ettim onun da kan deÄŸeri düşük çıktı. Fidangör’ün içinde boÅŸ bir maÄŸazada olduÄŸumuzdan, dışarıdan geçenler şöyle bi baksa görebiliyodu.
Görenler oldu (: baÅŸladılar bağırmaya “adamın ta dibi, (k)gılıksızın biri, seviyoruz seni, ekindiyebiri ekindiyebiri” (: görevli adam rica ediyo arkadaÅŸlara ama susmuyolar. Abi dedim ben hallederim. (: Çocuklar saÄŸolsun kırmadılar beni, susun dediÄŸimde, ilk defa ikiletmediler nedense. Bu arada kan grubum A rh (+). Lazım olursa…
 Neyse oradan çıkıp, stadın oraya geldik. Åžahan’la, OÄŸuzhan’la buluÅŸtuk. Biletlerini verdim. Onlar girdi içeriye, ben de Temel’in Birahanesi’ne gidip bira içtim Ümit’la. (la ne yaa le olacak orası) Ordu’da bugüne kadarki en iyi tribün yapıldı desem yalan olmaz sanırım. Ve bir o kadar adam da dışarıda kaldı, anlayın artık. Yönetim – Taraftar elele verirse Karadeniz’in en iyi tribünü Ordu’da olur. Hatta gayet açık bir ÅŸekilde söyleyebilirimki Türkiye’de de sayılı tribünler arasına gireriz. İlk yarıda bulduÄŸumuz 3 golle ilk yarıyı öyle bitirdik ama ikinci yarı Fevzi’nin hatalarıyla maçı 3-2 tamamladık. Javito, Yalçın ve Onur bu maçta favorimdi. Her zamanki gibi 90 dakika hiç susmadık ama ben çoÄŸu zaman oturup dinlenmek zorunda kaldım. Kan verdiÄŸimdem dolayı sanırım kendimi fazla hırpaladım herhalde o yüzden yere yığılacakmış gibi hissettim. Kan verdiÄŸim kolum kanamaya baÅŸladı ve üzerim başım hep kan oldu. Bi ara arkadaki adamlarla kavga ettik. Bizden biri bi yumruk attı adamın kaşı patladı sanırım.


 Bu cümleyi kaçıncı defa kuruyorum bilmiyorum ama gideceÄŸim deplasmanlardan birisi olan Samsun deplasmanını da geride bıraktık. OÄŸuzhan’da geldi bu deplasmana, cuf cuf ÅŸerefsizliÄŸini konuÅŸturdu ve yine gelmedi yine ama güzeldi. AÄŸzımıza bir damla içki sürmedik. Ünye’den geçerken Rükay’ı aldık bizim otobüse. Otobüste oturmaya yer yok ayakta gitti mecbur. 40 kiÅŸilik otobüslere 60 kiÅŸi binerse elden daha bir ÅŸey gelmez. İyi stres attık. Giderken deÄŸil de dönüşte otobüs ÅŸoförü benden nefret etti. En öne geçtim Denizhan’ın yanındaydım. Anıl koridorun basamağına oturdu, Denizhan’la biz hostes koltuÄŸunu paylaÅŸtık. Açlıktan ölecek gibi oldum artık, sabahın 8′inde çıkmıştım evden, hem abimi karşılayacaktım otogarda hem de deplasmana gidecektik. Aslında abim bana, bayan taraftar geliyosa Kübra’yı da getir ben de Samsun’da iner, birlikte gideriz maça demiÅŸti. DiÅŸi MenekÅŸeler 10-15 kiÅŸi geldi Samsun deplasmanına ama yengemi götürmedim. Abimi otogarda karşıladım aradan 10 dakika geçmeden otobüse atladığım gibi Samsun yolculuÄŸuna baÅŸladım. Abimle, Orduspor arasında anormal bi baÄŸ var. O ve yengem de Orduspor aşığı ama bir türlü benimle anlaÅŸamıyorlar. Abimler söz yüzüğü takmaya giderken de ben deplasman yolundaydım, yengem kızmıştı (: Åžimdi askerden geldi ben yine deplasmandayım. Ama suç benim, dedim ona sen de gel diye ama gelmedi. Samsunspor’la aramızdaki buzlar eridi bu maçta tamamen. Dönüşte Yalıköy’de Burhan Abinin köftecisinde mola verdi bütün otobüsler. Uzun bir aradan sonra karnımız doydu. Åžimdi de evimdeki yeni internet baÄŸlantımla ilk yazımı yazmanın mutluluÄŸunu yaşıyorum. 










Yorumlar