Yine bi deplasman, yine bitmek bilmeyen yollar, çekilen çile, umut ve yine hüsran…
Neler düşünerek gidiyoruz o kadar yolu, 1-0 öne geçiyoruz deplasmanda, seviniyoz ama kursağımızda kalıyo her defasında. sonuç zaten bok gibi yani kısacası akdenizden 1 puanla ayrıldık, ben de bu sırada en son 8 yıl önce gittiÄŸim Antalya’yı az buçuk, minnacık da olsa yine görme ÅŸansı buldum. Ha nereyi gördün dersen, hiçbiyerini göremedim a.qu
Manavgat’tan, Mardan’a geçtik. Yol boyu ne gördüysem onunla kaldım.
İşin kötü tarafı, dönüşe bilet bulamadım. Mecbur bi gün sonraya aldım biletimi. Bilet konusu da tamamen sıkıntı zaten, amına soktumun zekisi yüzünden neler çektim. Åžahan’la iyi kafa yaptık ama, adı cuf cuf kalcak diye tırstı bayaa (: Antalya’dan Ordu bileti alamadık, Isparta’ya geçtik. 50 liraya Fındıkkale’den aldım bileti, içim bi rahat etti. Isparta’ya yönelik ilk izlenimlerime gelince, böyle kuru bi soÄŸuÄŸu ben bi Erzurum’da görmüştüm daha önce. Åžahan militanlar gibi sadece gözü gözükecek ÅŸekildeydi. Isparta’nın herhalde en iyi, en büyük belki de tek olan eÄŸlence merkezi IyaÅŸ park’ı da gördüm, gokartı da
götümüz donmadan OÄŸuzhanların evine geçtik. Mersinli saÄŸolsun öğrencilerin vazgeçilmez yemeÄŸi olan makarnadan yaptı. Biraz gözlerimden ateÅŸ çıktı ama olacak o kadar. Ev sahipleri yattı, saat oldu sabahın 4′ü, Åžahan bi siktir git de yatim daa bende. Hiç mi anlayış yok sende, o kadar saat yoldan geldim, 2 dk dinlenim be kardeÅŸim. Bu bi ara kalktı koltuktan hemen yattım ben de (: Ama eÅŸÅŸek hoÅŸaftan ne anlar, ben uyumaya çalışıyom, adam netten bana biÅŸeyler göstermek için uyutmuyo. OÄŸuzhan bile anladı diÄŸer odadan olum kalk yat adam yorgun diyo. :D Herkes anladı bi ÅŸahana anlatamadık uykumuzun geldiÄŸini. … Hayır o yanımda otururken de güvenip uyuyamıyoki insan, hakkında çok ÅŸeyler geliyo kulağıma, treniydi, vapuruydu, cuf cuf falan… İnsan haliyle korkuyo :D
Neyse sabah oldu. Åžahan OÄŸuz’un olduÄŸu odada yatmış. OÄŸuzhan’a acıdım uyandığımda. Kim bilir uyurken ne badireler atlattı. Mersinli gelir gelmez dedi zaten :D var mı bi deÄŸiÅŸiklik diye
Arada televizyona baktık, bursa maçını izledik, Mersinlinin hazırladığı kahvaltıyı da bitirdik. OÄŸuzhan sandalyede pek rahat oturamıyo gibiydi, Åžahan’ın da yüzünde bi rahatlık vardı ama çözemedik durumu (: (: Neyse kahvaltı bittikten sonra yavaÅŸ yavaÅŸ hazırlandık zaten, çıkcaktık da OÄŸuzhan’ın saçını yapmasını bekledik :D Mersinli geldi yanıma, “ben bunu mecbur çekiyom iÅŸte” diyo.
Evden çıkıp bi yerlere gittik ama isim olarak hatırlamıyom maalesef. 33 iddaa bayisinde aldı soluÄŸu, OÄŸuz da camdan sonuçlara bakıyodu herhalde, Åžahan da bi fotoÄŸrafımı çeksene doÄŸal çıkim dedi :D Ben de yapuÅŸtuduum. Isparta’da, aklımda kalanlarsa: “Fidangör gibi bi cadde vardı, Nokta diye de market gibi bi yer (: BeÅŸiktaÅŸ ve Galatasaraylıların takıldığı mekanlar, bi tane it oÄŸlu it, valilik falan iÅŸte. Bi yerde oturup çay içtikten sonra saat 5′i geçerken otobüse atlayıp otogara geçtik zaten. Otobüste de yanına oturduÄŸum adam canlı bomba gibiydi, heryerinden kablo çıktı adamın yol boyunca (: Normalde uyuyamazdım otobüste ama, iyiki uyumuÅŸum, yolculuk çabuk geçti. Otogarda gözler birilerini arasa da, yürek; niye gelsinki ! diye resti çekti. Åžimdi de evden çıkıyorum, otogara gidip Mersinlinin aşık olduÄŸu kızın adını soyadını öğrenmeye geldi sıra. Dönüştü de carrefoura uÄŸrar, ufaktan bi alışveriÅŸ yaparım.
Yorumlar