Ne güzel oturuyodum evde, Isparta’dan geldiğimden beri su’dan başka bişey geçmedi boğazımdan. Yiğithan’a mesaj attım, gidelim aktaşlar’a bişeyler yiyelim diye. O’nun da işten çıkmasına daha yarım saat falan vardı. O sırada Oğuzhan aradı, bizim mersinli aşık olmuş a.ke. 
Metro’da tanışımızın olması bi kere daha işe yaradı, yarar inşallah. Mersin-Samsun kardeşliğini siz başlatırsınız heralde (: Yiğithan’ın yanına geçmeden otogarda metroya uğradım ordan da 2.hat, balıkhane, fidangör, tahıl pazarı, seçkin kadro derken yırtıkla buluştum sonunda :D Çay iç kanka diyince
kafa salladım. iç iç mücahit vercek diyince o zaman 3 tane içim dedim (: Aktaşlar’la kanlı bıçaklı olan yiğithanı oraya götürmem biraz zor oldu ama sonunda ikna ettim. Ordu’da başka nerede karnımızı doyurabilirdik ki? Ya Mersin Tantuni, ya Antep ya da Fatsalı Hünkar’a gidecektik, biz yine Aktaşlar’ı seçtik (: Üst katına çıktık, bütün masalar boş, oturdum sandalyeye, gelmiş yanıma oturuyo. La yiğithan geç karşıma otur niye eziyet çektiriyon bize :D Ben 2 lahmacun söyledim, yiğithan da farklı bir lezzet olan Aktaşlar Special Orta Boy Pizza söyledi :D Adama diyoki abi 
büyüklüğü ne kadar? şu tabak kadar var mı? :D :D Ben lahmacunun bi tanesini zor yedim, diğerini yiyemedim zaten. Haa bu arada unutmadan söyliim (: :D asdşlkş3 4k :D yiğithan taygır (tiger) almış, acımadan gitmiş 189 lira mı ne vermiş. İşte boşuna dememişler zenginin parası züürdün çenesini yorar diye. Bizim de taygırımız oldu ama biz o kadar para veremedik yiğithan bey. Bi de utanmadan diyoki araba alcam :D Al tabi yaa. Canııııın yedüüüm al tabi al delü oğlaaan
- Fotolar bugüne ait. Yağmur ve sis.
götümüz donmadan Oğuzhanların evine geçtik. Mersinli sağolsun öğrencilerin vazgeçilmez yemeği olan makarnadan yaptı. Biraz gözlerimden ateş çıktı ama olacak o kadar. Ev sahipleri yattı, saat oldu sabahın 4′ü, Şahan bi siktir git de yatim daa bende. Hiç mi anlayış yok sende, o kadar saat yoldan geldim, 2 dk dinlenim be kardeşim. Bu bi ara kalktı koltuktan hemen yattım ben de (: Ama eşşek hoşaftan ne anlar, ben uyumaya çalışıyom, adam netten bana bişeyler göstermek için uyutmuyo. Oğuzhan bile anladı diğer odadan olum kalk yat adam yorgun diyo. :D Herkes anladı bi şahana anlatamadık uykumuzun geldiğini. … Hayır o yanımda otururken de güvenip uyuyamıyoki insan, hakkında çok şeyler geliyo kulağıma, treniydi, vapuruydu, cuf cuf falan… İnsan haliyle korkuyo :D
Dolapta 3 biram var, saat henüz gece yarısını geçmediği için kararsızım, içsem mi diye düşünüyorum. Nolduysa bi anda Ankaragücü deplasmanı aklıma geldi, hemen bi kaç kişiyle konnekşın kurdum. Sonra kendimi hazırlanırken buldum. Giydim formamı, boynuma atkıyı taktım, üzerine inceden mont gibi bişey, dolaptaki 3 biramı da koydum poşete aşağıya indim dolmuşa hemen bi el uzattım gel bakim buraya atladığım gibi otogarda indim. Otogardan her geçmemde o an aklıma geliyo ama neyse konumuzu değiştirmeyelim. Marketin önüne geçtim kimse yok, evin altında da kimse yok. Evde bi tasarım yapmıştım ufaktan hafıza kartımdaydı hazır kimse de yokken internet (c)kafeye gittim (bir önceki yazımda) tasarımı bloga koydum. Gece 23:30’da çıkılacak yola, ortalıkta kimse yok. Serkanların yanına geçtim bahçelievlere, playstationın ordalar her zamanki gibi. Gelmekle gelmemek arasında kararsız. Baktım zaman geçiyo dedim oğlum ben gidiyom. Yolda Sametle, Tolga’yı gördüm daha doğrusu otogardalarmış onlar da, birlikte arabanın kalkacağı yere doğru yürüyoz. Gittik kimse yok, zeki abiyi arıyom. Abi nerdesin? “ekiiiieen banyo yapiiim ben oğlauuuaam “ diyo (: Biz de LCW’nin karşısındaki 
dışarıda bekliyo ben içerde dürümleri onlara servis ediyom. Oturdum bar taburesine yanımdaki adamın kafası güzel (: Hemen muhabbete başladık. Sen hangi takımlısın? Nerelisin? Niye geldin? Ben kimim sen biliyon mu? Gibi sorularla karşı karşıyayım. Dedim abi hangi takımlı olduğum belli, nereli olduğumda, karnımız aç geldik, insana benziyon ama kim olduğunu bilmiyom. Ocakbaşındaki usta bana gülüyo (: adamın kafası güzel ya, ya anlamadı ya da uğraşmak istemiyo. Sonra adamla iyi anlaşmaya başladık. Dedim abi sen nerelisin? Hangi takımlısın? Ben döçlanddanım, merkezden diyo :D oo dedim abi senin Almancan da vardır o zaman. Yeğeeen benim 84 tane yabancı dilim var demesin mi :D Usta atladı hemen, bırak lan şimdi sen dili, 10 tane ülke say bakim. Adam ülke sayıyo parmaklarıyla; Biir Türkiye Türkçesi, İkiii Almanya Türkçesi, üüç sonradan eklemeli Türkçe, dööört İslamiyet Türkçesi, beeeş Atatürk Türkçesi, altı münihce, yedii orççinel Türkçe :D Tabi adam bunları saymaya başlayınca usta daha oralı olmadı (: Girdim araya hemen yoksa durmak bilmez. Abi dedim sen hangi takımlısın? Ben bayer münçenliyim. Abi Münih olmasın o? İşte sen bilmezsin biz almanyada ona münçen diyoz. :D Abim dedim seninle tanıştığıma mutlu oldum, başka bi akşam yine konuşuruz. Kapıdan çıktı gitti, arkama bi döndüm gitmemiş (: Tolgayla Samete sarıyo. Çıktım dışarı ben gülüyom :D Bunların morali bozuk. Orada bi kaç şey daha oldu da o konulara girmeye gerek yok. Biraları aldık, Fidangöre çıktık ikinci sapaktan işbankasına, ordan da sahile geçiyoz. Tolga aç şu birayı da içim. İşbankasının ordan geçiyoz 3 tane yarım otobüs hepsinin içinde tiplerinden belli cemaatçiler var. Bira içiyoz ya bize bi garip bakıyolar, ben de inadına onların yanından geçerken vuruyom…
Her zamanki gibi Fatsa meydanında yine durduk, tekelden bira aldık. Ben bi tane aldım. Tolga yine montunun içine sakladı kaçtı (: O an içimden “ulan şimdi Caner’le, Şortan olsaydı bu tekelde bira mı kalırdı” dedim kendi kendime. Ankara’ya giderken de ne zaman canımız bişey çekse Caner olsaydı alırdı dedik (: Havza’ydı sanırım, her zaman çorba içmek için durduğumuz bi yer vardı yine durduk orda. Adam 3 lira diyo çorbayı, ben gittim dedim abi bak biz hep burada duruyoz deplasmana giderken bize bişeyler yapcaksın falan dedik, indirim yaptı mı bilmiyom. Biz yine para vermedik zaten. Biz hiç olmazsa bi çorba içiyoz da para vermiyoz, yine Caner geldi aklıma :D adam tesiste durduğumuzda etli, tavuklu yemekler, karışık yemekler yiyo, çorbalar içiyo para vermiyo bi de üstelik adama gidip yemekleri hiç beğenmedim diyo biz bi çorba içmişiz para vermemişiz çok mu (: (: Çorba içtiğimiz yerin yanında yine tekel vardı, ama hep kamera :D biz de dışarıdaki gazeteleri aldık bakıyoduk Tolga’yla. Bi şok gazetesi var, bulvardı galiba diğer baktığımızda tam bilmiyom adını görmedim. Tolga dönmüş adama diyoki :D abi şu gazeteyi bize versene Ordu’dan geliyoz birbirimizi bakıp zevk yapıyoz verde gözümüz gönlümüz açılsın :D Ben de böyle bi gazeteyi elime almayalı herhalde 14 yıl falan olmuştur. Sağolsun bi Yunus hocamız vardı ilkokulda hergün sınıftan birini bulvar gazetesi almaya gönderirdi arada da ben giderdim. :D Çocukluk yaa :D okula getirene kadar sayfalarına bakardık, sanki bi bok anlıyoz o zaman. :D :D Neyse konudan sapmayalım… Tekrar bindik, yola devam ediyoz. Murat abinin anılarıyla gidiyoz Ankara’ya. Ordu’da aklî dengesi yerinde olmayan bi adam var heee redkitten bahsediyom bilenler bilir (: Hep takım elbise giyer, bu bi deplasmana gitmiş bunu kulüp başkanı sanmışlar :D murat abinin dediğine göre bi ilgi gösteriyolarmış bi ilgi her şeyiyle ilgileniyolarmış. (: lan dinlemek istemiyom adamı durmadan bişey anlatıyo, bi siktir git daa murat bi sus daa hiç mi yorulmadın aq. En sonunda kalktım başka koltuğa geçtim zaten (: Tolga çekti kahrını. Neyse fazla uzatmaya gerek yok, sonunda gittik Ankara’ya. Tolgayla ben ikimiz ayrıldık geziyoz. Sabahın köründe napcaz bilmiyoz kızılaya doğru geçtik. 3 TL’ye kahvaltı vardı hemen atladık (: Tolga diyo ben ankarada yaşasam evde yemek yemem. Yiyen kerizdir zaten. Öğrenci olmak kolaydır heralde başkentte. Saat 12’yi geçti maç 3’te, yavaştan çıktık stadın oraya doğru gidiyoz bizde yapcak bişey yok. Biletleri 5.5 TL demişlerdi, 3 TL’ye aldık. Ankara iyi hazırlanmış maça tribün olarak, şehitler için. O an moralim daha çok bozuldu zaten, her yer Türk bayrağı, şehitlerin fotoğrafları falan. Beni televizyonda görenler arıyo (Denizhan) oğlum noldu lan niye moralin bozuk diye. 
Ankaragücü harbiden insanın gücüne gidiyo. Yüz yıllık çınarı ne hale getirmişler. Ankaragüçlülerle birlikte top gökçek çektik. Ankaragücü – Gecekondu ikilisinden gerisi yalan Ankara’da. Sol Kapalı’yla birbirimize giriyoduk tribünde ama olay fazla büyümedi. Kafalarına göre şekil yapmaya çalışıyolar da Karadenizli olduğumuzu unutuyolar heralde. (; ( sağdaki fotoğrafta en sağda aşağıda yan duran benim (: bilmeyenler için belirtelim. )İlk yarı bitiminde Tolga’yla birlikte setin üstünden bağırıyoruz “ya şa sın dev rim ci mü cadelemiz” diye. 3-4 basamak önde duran hafiften orta yaşlı abiler döndüler şapkalarını çıkarıp “helal olsun” der gibi selamlarını verdiler. Hiç beklemiyolardı böyle bişey galiba şaşkın şaşkın bizi kestiler kim bunlar acaba der gibi. Biz de abilere saygıda kusur etmedik selamlarımızı gönderdik. Fatih Tekke ve Stancu’nun attığı golle maçı 2-0 kazandık ama amına koydumun yerinde sevinemiyom. Hani arada sırada konuştuğunuz birini sokakta görürsünüz de geçerken ufak bi gülümsemeyle selamlaşırsınız ya, gol olunca bana bakanlara öyle bi gülümsemeyle selam verdim ben de.
Tek sorun yatarken üstümü örtmeyi unutuyodum. İşte niye farklı konulara giriyosam artık, bilmiyom. Ankara’da şifayı iyice kaptık. Bunu siz keyifle okurken, ben odamda; yağan yağmurla, hemen yanımda bir türlü yakmayı beceremediğim lanet olası doğalgazlı kaloriferle ve sırtımda beni ısıtmaya çalışan battaniyeyle başbaşayım (: Ha bi de şöyle bi göz gezdirdim de etrafımda sümüklü peçeteler (: bira kapaklarıyla yaptığım kolye :D hani olur ya açarsın da iki tarafında da resim olur işte eski türk filmlerindeki gibi kolye türünden, canım sıkılınca ne yapacağım belli olmuyo işte. Güzel oldu ama kolye, ipini de taktığımda fotosunu koyarım ayrıca. Nescafe içtiğim bardak, hoparlör (: flashdiskler, hafıza kartları, rükayın telefonu, yiğithanın hayatı boyunca bana hediye olarak verdiği tek şey çelik kasa (: eti form (39 kuruş olduğu için alıyom, ucuz diye yani (: ), sevdamın renklerini taşıyan şal atkı, sigara, sakız, bir adet vodafone hat, 35 kuruş, kulaklık ve mor farecim. Konu yine uçtu aq.
Loading ...
Yorumlar