Geç oluyor biliyorum ama hangi iÅŸimi zamanında yaptımki… Maça 3-4 gün kala YiÄŸithan’la otobüste oturacağımız yeri ayarladık. Orta kapıdan girince soldaki ilk koltuklar. Soldaki resimde de gördüğünüz gibi. Cumartesi gününe gelirsek gece 23:00′te Ordu Terminal’de toplanmaya baÅŸladı herkes. Bizde bi kaç saat öncesinde Carrefour’dan kafaları patlatacak kadar biÅŸeyler aldık. Otobüsler terminale geldi, paralar toplandı herkes koltuÄŸuna oturdu ve ÅŸehirden ÅŸenlik havasında yola çıktık. Otobandan Fatsa, Ünye derken, Terme’nin oralarda SoÄŸancı Park Dinlenme Tesisleri’nde ilk molayı verdik. Karnı aç olanlar biÅŸeyler yedi, temiz hava almak isteyenler temiz havasını aldı, tesisin içinde bi kaç güzel ÅŸeyler de yaÅŸadık. Okan’ın kafa oldu trilyon dev oyuncak ayıyı aldı sarılmaya baÅŸladı, zorla elinden alıp yerine bıraktık. SoÄŸancı Park çalışanları saÄŸolsun ikramlarını her zamanki gibi devam ettirdiler
Bi kargaÅŸayla yola çıktık, televizyon açık ama izleyen yok, yavaÅŸ yavaÅŸ demleniyo otobüstekiler. Arka 5′li bu deplasmanda deÄŸiÅŸti. Mert’le Batuhan’ın ilk uzak deplasmanı olduÄŸu için deplasman havasına girmeleri açısından arka 5′linin ikilisini onlar oluÅŸturdu, diÄŸerleri de kara uÄŸur’la Erhan. Mert yaklaşık 16-17 bardak ÅŸarabı peÅŸpeÅŸe içince sapıtmaya baÅŸladı, millete sardı. Otobüste en sessizlerden biri de Batuhan’dı zaten. Ben de yırtıkla koltuÄŸun rahatlığında demleniyorum bu arada. Bazen tribünümüzün abilerine besteler yaptık ama genelde giresuna çakmakla geçti yolculuÄŸumuz. 9-10 saat süren deplasman yolculuÄŸumuzda 9 mola verdik ve sonunda Bolu’ya geldik. Emniyet’in otobüsleri beklettiÄŸi yere Bolulu Yarenler Taraftarlar DerneÄŸi’nden 2-3 araba Boluspor Taraftarı geldi, saÄŸolsunlar çeÅŸitli ikramlarda bulundular. Bu güzel ortamda bi kaç konuÅŸma yapan abilerimiz, konuÅŸmayı bitirince otobüslere binip stadın yolunu tuttuk. Stada geldiÄŸimizde otobüslerden inerken “Herkes kardeÅŸtir Karadeniz’de, giresunlular sadece ibne” diye bağırırken Bolu stadının kuyruÄŸunda bekleyen Boluspor taraftarlarından alkış da aldık. Giresun’la dost olan Bolu’lular yanımıza gelip “Giresun her zaman buraya saÄŸlam geliyodu, yine saÄŸlam gelirler ama saÄŸlam çıkamazlar” gibi bir laf etti, araları bozulmuÅŸ anlaşılan… Stada girdik, Fidangör pankartımız asıldı, herkes yerini aldı takıma ulan inancımızı yeniden göstermek için hep birlikte “Bu takım bu sene süperlige çıkacak” diyerek takımı ateÅŸlemeye maç öncesinden baÅŸladık. Tribünde yaklaşık 300 civarındayız ama daha önceden de Bolu’ya geldiÄŸimiz için stadın akustik düzeninin deÄŸiÅŸik olduÄŸunu biliyoduk, her ne kadar sesimiz boÅŸa gidiyor gibi düşünsek te bizim bestelerimize elleriyle ritim tutan kapalının köşesindeki Bolulular bizi gaza getirmeyi baÅŸardı. İlk yarı da 1-0 geriye düştüğümüz maçı ilk yarı bitene kadar 1-1 yaptık. Zaten beraberliÄŸi yakalayınca taraftarlarımızın inancı biraz daha arttı 2. yarıda da attığımız 2. golle milletin aÄŸzından “bu takım için israile deplasman yaparım” gibi sözler de duydum. Maç sonunda Bolulular takımımızı alkışlarla gönderdi, karşılıklı güzel görüntüler vardı Bolu’da. Dönüş baÅŸladı, takım otobüsüyle birlikte geldik Ordu’ya kadar, otobüslerde Adana-Denizli maçı vardı, Adana her gol kaçırdığında otobüste “vay aq” , “hadi lan adana bastıır” sesleri geliyodu arkadan. Adana hakettiÄŸi maçı kazanamadı ama yine de olan oldu. Ordu’ya gece 2 gibi geldik galiba, o yorgunlukla yatıp uyumuÅŸtum. Bir deplasman yolculuÄŸu da böyle geldi geçti… Sıra Adana ve Samsun deplasmanları var…
Yenimahalle; Ekin, Yiğithan, Denizhan, Kara Uğur, Apo, Anıl, Okan, Mert, Batuhan, Erhan ve adını hatırlayamadığım Yenimahalleli 30 kardeşime sonsuz teşekkürler
Yorumlar